Persoonlijk nieuws: We gaan samenwonen en verhuizen

Het fijne en dé reden voor het ontstaan van OnlyLifestyle is meer ruimte voor persoonlijke blogs. Nu ik eerder al heel summier (in slechts een kleine verwijzing) heb aangegeven in een blog op Onlybyme dat ik ga samenwonen en verhuizen is het de hoogste tijd om er eens over te schrijven hier op OnlyLifestyle.

samenwonen en verhuizen
©Pixabay

Samenwonen en Verhuizen: een jaar geleden nooit gedacht!

Iets wat meer dan waar is! Het ‘signaal’ dat ik had ontvangen was zo helder*, dat ik er niet omheen kon, ik zou iemand gaan ontmoeten vorig jaar die voor mij belangrijk zou zijn op liefdesgebied. Toch had ik op het moment dat ik vriendlief ontmoette feitelijk net de deur richting mannen ‘soort van’ dicht geknald.

Na een aantal dates in de zomermaanden, die me niet waren bevallen(understatement), had ik min of meer besloten om vooral niet meer rond te kijken en een eventuele date puur te beschouwen als gezellig en vooral niets meer dan dat! De eerste date had ik dan ook niets anders voor ogen als een gezellige avond (ergens niet alleen heen hoeven) en niet de verwachting dat er een vervolg zou komen. Feitelijk ging ik uit van ‘hooguit een avond’ gezelligheid, daar we ver uit elkaar wonen en in het midden van de afstand afspraken.

Dat juist dan de vonk moet overspringen, niemand verwachtte dat, ik niet, hij niet.

(*ik ben heldervoelend en kreeg deze boodschap al in de lente van 2017, en dit gevoel werd sterker en sterker)

Liefde op het eerste gezicht!

Hoewel de vonk er direct was, is pas de tweede date een week later dit door beiden erkend en we zijn sinds dat moment geen weekend meer zonder elkaar geweest. Dus daar begon onze nomad- relatie met 2 uur afstand tussen ons (zonder file).  Een intensieve en vermoeiende vorm van relatie kan ik je vertellen, maar je bent gek op elkaar, wilt tijd samen doorbrengen en dus heb je het vele reizen ervoor over.

Met beiden een kind en ook hun belangen meenemend is de beslissing gevallen dat wij, dochterlief en ik, die kant op gaan verhuizen. Hij was bereid ook om deze kant op te komen, maar zijn zoon zit nu in Havo 4 en dat is geen gunstig moment om te gaan verhuizen, zeker niet op grote afstand. Het overwegen om het een jaar langer op deze wijze vol te houden hebben we vrij snel uit ons hoofd gezet, de drang om bij elkaar te willen zijn wint. Dus nu zijn we bezig met het regelwerk rondom een verhuizing van ons richting die kant.

Dochterlief laat ik hier haar schooljaar afmaken en de verhuizing vindt dan ook plaats in de zomer zodat ze kan starten in groep 5 op een nieuwe school. Op dit moment zijn we bezig met al het regelwerk. Leuk omdat je weet waarom je het doet, maar wel tijdrovend naast het drukke sociale en zakelijke leven. Kortom we zijn beiden best vermoeid en kijken enorm uit naar de zomer en vooral een einde aan het continue gereis tussen de beide huizen.

Best gek dat ik nu pas erover schrijf…

Feitelijk is het logisch dat je persoonlijke zaken langere tijd voor je houdt. Uiteraard bespreek je niet alles online, maar geregeld heb ik de behoefte gevoeld erover te schrijven maar besloten door redenen het nog niet te doen. Uiteraard wil je eerst dat de mensen die het dienen te weten, dit eerst weten voordat de rest van de wereld (hoe groot of klein deze wereld dan ook is) het komt te weten.

Toen de mensen op de hoogte waren was het dochterlief die het tempo bepaalde. Ik wilde dat ze zelf haar moment zou kiezen waarop ze het wilde gaan delen op school. Dit moment is nu een paar weken geleden geweest en daarom kan ik er nu ook over schrijven. Men is op de hoogte en ik heb er nu geen problemen meer mee dat (nog) meer mensen het gaan weten.

Totaal onverwacht

Hoe het toch kon gebeuren dat ik verliefd werd op het moment dat ik overtuigd was dat het niet meer zou gaan gebeuren, ondanks de signalen die bleven en ik negeerde.

Het idiote is haast dat ook hij er totaal niet vanuit ging. We hadden een leuke kennismaking via chat gehad en dachten wel gezellig samen een aantal uren door te kunnen brengen zonder enige verdere verwachting. Ik grapte zelfs tijdens de date dat er veel leuke vrouwen rondliepen en mannen (we waren naar een 90’s party gegaan met een coverband die door homoseksuelen (dacht ik) aantrekkelijk zou worden gevonden). Enkel later op de avond besloot de vonk ongenadig sterk te zijn en bleek het niet langer te ontkennen, ik werd verliefd… daar direct, met een hoofd dat trachtte enig verstand erbij te houden met de grote afstand, maar faalde.

Hij beleefde hetzelfde met een iets sterker verstand dus de dag erna twijfel… en daardoor ik ook… gevolg was daarna een werkweek weinig contact en toch die date die nog stond voor de volgende zaterdag. Ging de date nog door? Ik heb het me werkelijk afgevraagd ondanks de vlinders… maar het verstand tja…

De date ging door en alle twijfels verdwenen en nu zijn we al ruim een half jaar een stel, nog steeds mega verliefd. De roze wolk is weg, maar het gevoel een echte liefde te hebben gevonden, die zijn gelijke niet kent, is nog steeds zeer heftig aanwezig, bij beiden. Heel bijzonder!

En nu dus een verhuizing in het vooruitzicht! Eentje waar we enorm naar uitkijken! Hoe je leven zo intens kan veranderen zonder dat je het verwacht (ondanks de aankondiging, die ik besloot te negeren). Het blijft bijzonder en blijkbaar zo bestemd!

 

 

11 reacties

  1. Wat leuk dat je het nu wil delen. Ik vind het een heerlijk verhaal om te horen. Heb zelf iets dergelijks meegemaakt. Allebei geen zin in een relatie, maar ja. Wonend in verschillende delen van de wereld, wilden we niet meer zonder elkaar. In 2011 getrouwd en sinds 2015 eindelijk echt samen…

    1. Leuk dat je ook zoiets hebt meegemaakt, en een heel bijzonder verhaal vermoed ik zo. Wij vinden 2 uur afstand al zo lang tussen elkaar!

    1. We praten elkaar de oren van de ‘kop’ hihi… dat onderdeel zit wel goed. Dankjewel voor je lieve persoonlijke reactie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *