Als je leven op een soap lijkt; schrijf een boek!

Hoe vaak ik niet op het punt heb gestaan een boek te schrijven? Ontelbare keren en evenveel keren heb ik er vanaf gezien. Want schrijven over je eigen leven, zeker indien het autobiografisch is, is best een ‘dingetje’. Toch begin ik zo langzaam aan te denken dat het boek er gaat komen, de soap lijkt regelmatig tot verbazing en niet te verzinnen. Dierbaren om me heen hebben al meerdere malen bevestigend, dat mijn ‘zeer saaie normale leven’ een boek kan vullen. 😉

als je leven op een soap lijkt
Bron: Pixabay

Als je leven op een soap lijkt

Feitelijk kan ik gerust hardop beamen dat mijn leven verre van saai is, ook al oogt het dat wellicht voor buitenstaanders soms wel zo. Als ik alleen al zou beschrijven wat er zoal is gepasseerd het laatste half jaar, of laten we aanhouden de dag dat ik mijn lieve vriend ontmoette.  En wat er nog steeds vrijwel wekelijks voorbijkomt? Veel hoef ik er niet voor aan te passen om er een roman van te maken.

Niet dat het mega spectaculair is met onderwerpen als … *zuigt aan haar dikke duim*de Mount Everest beklimmen, een dodelijke ziekte overwinnen of een wereldbekende prijs winnen’, maar een gemiddeld ‘saai leven’ kan het zeker niet genoemd worden. Een emotionele ‘rollercoaster’ zit meer in de richting. 😉

Het boek gaat er komen: autobiografische roman of toch een flinke saus eroverheen?

Ja, zeer waarschijnlijk zal er een roman worden geschreven over het afgelopen jaar. Welke schrijfvorm precies weet ik nog niet. Waarschijnlijk een beetje van het een en wat van het ander. Liefst schrijf ik waarheidsgetrouw, zoals op deze blog, maar letterlijk je leven verwoorden in een boek is wat ingewikkeld daar je rekening dient te houden met de mensen die daadwerkelijk in je leven rondlopen. Schrijven over mijn leven is feitelijk ook onlosmakelijk verbonden met derden. En hoewel de verhalen smakelijk leesvoer zullen zijn, is dat toch niet hetgeen ik op papier wens na te laten aan mijn dochter.

Een roman geeft fictieve vrijheid

Door het een roman te maken, geeft je jezelf als auteur direct de vrijheid de woorden te schrijven zoals ze ‘eruit’ komen.

De ‘waarheid’ is hoe dan ook altijd subjectief daar deze slechts door de verwoordende partij wordt opgeschreven en een ‘verhaal’ altijd twee kanten heeft. Dus is het feitelijk makkelijker om deze waarheid op papier te zetten en daarna een deel dusdanig aan te passen dat het niet meer herkenbaar is voor de massa. De direct betrokkenen hoeven zich niet aangesproken te voelen, daar het een ‘roman’ betreft en niet hoe ik werkelijk over hen denk of oordeel. Het is immers een roman en bevat de waarheid zoals de auteur deze wil verwoorden. Deze ‘gecreëerde waarheid’staat vanaf dat moment niet meer gelijk aan de ‘subjectieve werkelijke waarheid’ die toch al slecht eenzijdig zou zijn verwoord in een biografie.

Nu nog de rust / tijd vinden om daadwerkelijk te schrijven …

De inhoud is er, enkel de trein rijdt nog steeds dermate veel sneltreintrajecten dat uitstappen om even rustig de omgeving te verkennen voor het schrijven van 60.000 woorden helaas nog niet is gelukt. Toch lijkt er in de zomer, na de verhuizing, een wat rustiger vervolgtraject in zicht en hopelijk gaat het me lukken om dan op werkdagen ook de nodige schrijfuren in te roosteren. Al zou het maar 1 uur per dag zijn, dan is er in ieder geval een begin gemaakt aan project ‘boek 1’.

Je kunt niet al je ‘wish list’ items afvinken, maar deze gaat er zeker komen indien ik ook maar de kans krijg! Heb jij ook een voornemen een boek te (gaan) schrijven? Ben je daar al mee doende? Wil je het ook echt gaan uitgeven? Of meer voor je zelf?

En daarna…

Zelf heb ik nog niet goed nagedacht over het traject nadat er een concept boek is, daar ik me eerst wil focussen op het daadwerkelijke schrijfproces en dat is voor mij meer het doel nu dan er ‘naam’ mee maken. Ik geloof dat indien het boek interessant is voor buitenstaanders, ik het wel zal laten drukken, maar ik heb geen ambities een ‘groot schrijver’ te worden. 😉 Zeker niet met een boek dat deels mijn leven bevat, dat dan toch liever met een totaal ‘verzonnen’ thriller, kinder- of jeugdboek.

Wordt vervolgd.

liefs barbara

 

 

 

 

Gerelateerd: Ilona schreef een boek in een maand tijd….

Een boek schrijven in een maand, zo doe je dat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *